columns & brieven

COLUMNS & BRIEVEN

Wij steken onze mening niet onder stoelen of banken. Hier een selectie uit ingezonden brieven, columns en reacties op uitlatingen en meningen die ons op een of andere manier hebben beziggehouden.

* brief aan de gemeente Dongeradeel aangaande agritoerisme

*ingezonden stuk voor dagblad “Trouw” over de diskussie over biologisch voedsel

* brief naar de 2ekamerfractie van de PvdA over uitlatingen van hun partijlid dhr. H.E. Waalkens

* ingezonden stuk betreffende de sutelaksje van “it Fryske boek”

* ingezonden stuk naar de Leeuwareder courant als reactie op een column van Eelke Lok

* column in dorpskrant “de Jister” uit Ee

* column in Dynamisch Perspectief over het ruimingsbeleid ten tijde van de vogelpestcrisis

* ingezonden stuk n.a.v. een redactioneel stuk over de voordelen ven schaalvergroting in de landbouw.

Biologisch : omarming of deportatie (ingezonden n.a.v. de diskussie over biologische landbouw en voeding in de rubriek “de verdieping”in het dagblad TROUW

De biologische land- en tuinbouw blijkt, hoe je het ook wendt of keert, een van de modernste vormen van land- en tuinbouw.
Steeds meer worden kennis en werkwijzen – of het nu gaat om fokkerijdoelen bij rundvee, dierwelzijnvraagstukken of bodemvruchtbaarheidsproblematiek – uit de biologische land- en tuinbouw gexc3xafntegreerd in de gangbare sector. Ook de overheid neemt de biologische sector serieus : ik kan geen bedrijfstak van vergelijkbare grootte bedenken die net zo veel pr via overheidswege bewerkstelligd. Nadeel van al die publiciteit en belangstelling is dat een ieder zijn of haar zegje over deze bedrijfstak schijnt te moeten ventileren.
Dat dat soms heel ver kan gaan viel in de rubriek “de Verdieping” te lezen in een schrijven van Gert Jan Jansen. Hij zou het liefst alle biologische boeren met hun aanhang en consumenten van natuurvoeding, omdat ze niet passen in de huidige kapitalistisch ingestelde wereldorde naar een eiland willen deporteren. Welnu, er zijn naar ik meen in de Duitse bocht nog enkele waddeneilanden waar geen gemotoriseerd verkeer mag plaatsvinden. Wellicht kunnen we daar met z’n allen, levend als biodynamische Amish in lemen hutten en gebruikmakend van paardetram en ossenploeg onze eigen maatschappij creeren.
Laat ook duidelijk zijn dat het bijna bij elke rapportage over biologische landbouw aangehaalde aandeel van 10 % biologisch van het totale Nederlandse landbouwareaal in 2010 geen uitvinding is van de eko en demeter boeren zelf. Niet dat de boeren niet willen omschakelen : er is m.i. geen bedrijfstak te vinden die zo op veranderingen heeft weten in te spelen als de landbouw.
De mensen die de malaise in de landbouw willen verklaren hebben in hun speurtocht naar een zondebok nu de biologische sector gevonden. Want daar gaat het toch ook niet echt meer van een leien dakje : veel boeren & tuinders, aangelokt door omschakelpremies, zijn het beu om met hun producten nog langer bij de verwerkers op de wachtlijst te staan en zetten hun producten weer op de gangbare markt af. Maar het geeft degene die de ekosector in het verdomhoekje willen zetten, wel weer wat sterkere argumenten. Om echter de consument van natuurvoeding hiervoor een schuldgevoel aan te smeren is me wat al te erg : wees gerust, ook in de gangbare land- en tuinbouw werkt men ook niet uitsluitend van 9 tot en zijn werkweken van meer als 70 uur eerder regel dan uitzondering.
Veel mensen vinden nu dat er meer biologisch moet worden gegeten. Los van het feit of de biologische sector dit wel wil, is de vraag of men hiervoor loze verkooppraatjes moet gaan gebruiken , dan wel er een gezondheidsclaim aan hangen.
Keuzevrijheid moet echter een sterk punt zijn en blijven voor de consument . Net zo min als de gangbare sector hun klanten met het mes op de keel kan bevelen “gij zult gentech voedsel eten, want onder een bepaald percentage zetten we het niet op het etiket” je kunt en mag de mensen niet dwingen. Hoewel het natuurlijk van de gekke is dat de consument welhaast wetenschappelijk bewijs nodig heeft om de slechtheid in te zien van chemische bestrijdingsmiddelen. En de biologisch en biologisch-dynamisch werkende boeren zien wat betreft het fenomeen gezondheidsclaim de bui al weer hangen. Want komen er – naar Amerikaans voorbeeld – schadeclaims m.b.t. het niet waarmaken van de gezondheidsclaim, op wie worden dan de schadeposten uiteindelijk weer verhaald ? Werkt het net zo als bij reguliere missers in de levensmiddelenindustrie en is de primaire producent uiteindelijk weer de dupe?

Advertenties

persberichten

JEUGD VAN BASISSCHOOL DE RANK

PLANT 75 ”BOMEN VOOR KOEIEN”

Jouswier – In de zomer van 2001 gaf biologisch-dynamisch veehouder Leen van Zelderen van ”het Marlanner Kaashuis” in natuurvoedingswinkel ”de Biotoop” in Leeuwarden het startsein voor de actie “Green Smiles naar Bomen Voor Koeien!” Met de snelle spaaractie kon bij aankoop van producten in de natuurvoedingswinkels worden gespaard om bomen aan te planten waaronder het vee kan schuilen voor felle zon en regen. De actie was een initiatief van de stichting wAarde, een natuurorganisatie, die zich ten doel stelt de betrokkenheid van mensen bij natuur en milieu te versterken. Dit doet zij door het maken van concrete plannen en initiatieven zoals het ”stimuleringsproject Gevlochten Heggen en houtwallen” om het ambacht van heggenvlechter weer nieuw leven in te blazen, maar ook door het opzetten van de “digitale schooltuin” , waarbij schoolkinderen in hun directe omgeving mee kunnen helpen aan het onderhoud van een natuurterrein – en hierbij interactief het hele jaar door over kunnen lezen en leren.
een natuurorganisatie, die zich ten doel stelt de betrokkenheid van mensen bij natuur en milieu te versterken. Dit doet zij door het maken van concrete plannen en initiatieven zoals het ”stimuleringsproject Gevlochten Heggen en houtwallen” om het ambacht van heggenvlechter weer nieuw leven in te blazen, maar ook door het opzetten van de “digitale schooltuin” , waarbij schoolkinderen in hun directe omgeving mee kunnen helpen aan het onderhoud van een natuurterrein – en hierbij interactief het hele jaar door over kunnen lezen en leren.

Ze werken daartoe in bijna al haar projecten samen met collega-organisaties als Vereniging Das&Boom, Stichting Natuur en Milieu, Landschapsbeheer Nederland, Staatsbosbeheer, Vogelbescherming Nederland, e.a.

Destijds werden 18 bomen gereserveerd voor de toen net geruimde veestapel van Leen en Lucie – ook hun veestapel van hun biologisch-dynamisch bedrijf in het noordoost friese Jouswier, een dorp met 55 inwoners maar met honderden koeien,kalfjesen schapen moest worden afgemaakt -, De 18 bomen zouden symbool staan voor de 18 geruimde koeien. Inmiddels zijn we 3 jaar verder en bleek de spaaractie zo succesvol dat geen 18, maar 75 bomen werden bijeengespaard, die vorige week werden afgeleverd door Landschapsbeheer Friesland. Morgenmiddag om kwart over twee zullen de kinderen van groep 7 en 8 van basisschool ”de Rank” uit Metslawier hun schep ter hand te nemen om ze op de boerderij uit te gaan planten.
Destijds werden 18 bomen gereserveerd voor de toen net geruimde veestapel van Leen en Lucie – ook hun veestapel van hun biologisch-dynamisch bedrijf in het noordoost friese Jouswier, een dorp met 55 inwoners maar met honderden koeien,kalfjesen schapen moest worden afgemaakt -, De 18 bomen zouden symbool staan voor de 18 geruimde koeien. Inmiddels zijn we 3 jaar verder en bleek de spaaractie zo succesvol dat geen 18, maar 75 bomen werden bijeengespaard, die vorige week werden afgeleverd door Landschapsbeheer Friesland. Morgenmiddag om kwart over twee zullen de kinderen van groep 7 en 8 van basisschool ”de Rank” uit Metslawier hun schep ter hand te nemen om ze op de boerderij uit te gaan planten.

En als alles lekker uitgroeit is er over enige tijd een mooie schaduw- en schuilplek voor de koetjes, kalfjes en schaapjes.

Uiteraard worden de bomen niet lukraak over het ruim 18 hectare grote bedrijf uitgeplant, want het Noordoost-Friese landschap moet natuurlijk wel zijn karakteristieke uitstraling behouden. En bomen in het open landschap plaatsen geeft menig roofdier een schuilplaats zodat de weidevogels het dan wel voor gezien houden.

Alle boompjes worden bij elkaar op de erfafscheiding geplant. Zodat over enkele jaren er een opvallend bos ontstaat. Dit past ook goed in de cultuurhistorie van dit gebied. In vroeger tijden was het n.l. de gewoonte dat bij een uitbraak van een besmettelijke dierziekte men de kadavers met kalk bestrooid in een groot gat liet begraven en men op deze massagraven ter herkenning bomen liet groeien.

De uitbraak heeft de gemoederen niet alleen in onze omgeving, maar in heel Europa destijds lang bezig gehouden. En nog steeds kan de periode niet geheel worden afgesloten. Door de vele protesten is inmiddels wel bereikt dat er in Brussel wordt gewerkt aan een andere manier van dierziektebestrijding dan het massaal vernietigen van gezond vee. In de toekomst zal ringenting bij een uitbraak mogelijk worden. Er is echter nog onvoldoende bereidheid om hiermee exportbeperkingen op te heffen.

Maar deze nieuwe regelgeving is voor niet-exporterende bedrijven zoals die van de fam. van Zelderen dus wel een grote vooruitgang.

Herdenken blijft echter noodzakelijk..elk jaar…..

Uiteraard worden de bomen niet lukraak over het ruim 18 hectare grote bedrijf uitgeplant, want het Noordoost-Friese landschap moet natuurlijk wel zijn karakteristieke uitstraling behouden. En bomen in het open landschap plaatsen geeft menig roofdier een schuilplaats zodat de weidevogels het dan wel voor gezien houden.

Alle boompjes worden bij elkaar op de erfafscheiding geplant. Zodat over enkele jaren er een opvallend bos ontstaat. Dit past ook goed in de cultuurhistorie van dit gebied. In vroeger tijden was het n.l. de gewoonte dat bij een uitbraak van een besmettelijke dierziekte men de kadavers met kalk bestrooid in een groot gat liet begraven en men op deze massagraven ter herkenning bomen liet groeien.

De uitbraak heeft de gemoederen niet alleen in onze omgeving, maar in heel Europa destijds lang bezig gehouden. En nog steeds kan de periode niet geheel worden afgesloten. Door de vele protesten is inmiddels wel bereikt dat er in Brussel wordt gewerkt aan een andere manier van dierziektebestrijding dan het massaal vernietigen van gezond vee. In de toekomst zal ringenting bij een uitbraak mogelijk worden. Er is echter nog onvoldoende bereidheid om hiermee exportbeperkingen op te heffen.

Maar deze nieuwe regelgeving is voor niet-exporterende bedrijven zoals die van de fam. van Zelderen dus wel een grote vooruitgang.

Herdenken blijft echter noodzakelijk..elk jaar…..

Verhalen, foto's, video's, belevenissen, weetjes en nog veel meer